Współczynnik inbredu

Jest miarą wzrostu homozygotyczności osobnika względem jej przeciętnego poziomu w populacji. Może przyjmować wartości z przedziału od 0 do 1. Całkowicie zinbredowany osobnik, tj. o współczynniku inbredu równym 1, posiada w swoim genomie identyczne geny pozyskane od ojca jak i matki. Inbred osobnika jest w przybliżeniu równy połowie spokrewnienia addytywnego między jego rodzicami.
Współczynnik inbredu interpretuje się jako prawdopodobieństwo, że 2 allele w losowo wybranym locus pochodzą od wspólnego przodka i są identyczne. Jeśli inbred osobnika wynosi 6% oznacza to, że jest o 6% wyższy niż średnia homozygotyczność w populacji. Ważnym elementem przy obliczaniu współczynnika inbredu jest kompletność rodowodu.
© Tomasz Strabel

« Powrót do indeksu